ปอมเมอเรเนียน

ปอมเมอเรเนียน

 สุนัขพันธุ์ ปอมเมอราเนียนมีลักษณะโครงหน้าคล้ายสุนัขจิ้งจอก และดูกระตือรือร้นตลอดเวลา รูปร่างเล็กและสมมาตร ขนชั้นในหนานุ่มและขนชั้นนอกที่ยาวหยาบ  ปลายขนจะห่างจากตัวของสุนัขมาก โดยมีสีหลากหลาย ได้แก่ แดง ส้ม ครีม ดำ และน้ำตาลเข้ม ลักษณะปอมเมอราเนียนที่ดีคือ หัวจะต้องเชิดหน้าขึ้นบวกกับแผงคอที่หนาทำให้ลักษณะภายนอกดูโดดเด่น นอกจากนี้หางจะต้องโค้งม้วน ใบหูมีขนาดเล็ก และมีท่าทางการวิ่งที่สวยงามโดยส่วนใหญ่สุนัขพันธุ์ปอมเมอราเนียนจะขี้เล่น 

กระตือรือร้น อยากรู้อยากเห็น มั่นใจในตัวเองสูง สนใจสิ่งรอบตัว และชอบเล่นเกมหรือผจญภัยอยู่เสมอ แต่บางครั้งอาจจะวุ่นวายบ้าง ชอบให้เอาใจใส่ และมักจะขี้อายกับคนแปลกหน้า บางตัวอาจเห่าแบบไม่เป็นมิตรกับสุนัขตัวอื่นด้วยอายุขัยของสุนัขพันธุ์ปอมเมอราเนียนอยู่ระหว่าง 12 – 16 ปี และมีแนวโน้มจะป่วยด้วยโรคต่างๆ ได้แก่ กระโหลกไม่ปิด ข้อต่อหัวไหล่เคลื่อน ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ จอประสาทตาเสื่อม และหนังตาม้วนเข้า

   สุนัขพันธุ์ปอมเมอเรเนียน หรือที่รู้จักกันในชื่อเล่นว่า ปอม เป็นสุนัขขนาดเล็กที่สุดในกลุ่มสปิทซ์ มีชื่อเสียงในเรื่องขนาดตัวที่กระทัดรัด มีขนที่หนาแน่น มีนิสัยร่าเริงและมีชีวิตชีวา จึงเป็นที่นิยมในหมู่ผู้เลี้ยงสุนัขอย่างมาก

โรคและวิธีป้องกัน  สุนัข แต่ละพันธุ์มีโรคประจำที่แตกต่างกันออกไป เช่น สุนัข พันธุ์โกลเด้น ก็มีปัญหาโรคข้อสะโพกเสื่อม สุนัข พันธุ์คอกเกอร์ สเปเนียล ก็พบปัญหาเรื่องโรคหูอักเสบ สุนัข พันธุ์พุดเดิ้ลก็มีปัญหาโรคหัวใจโต สุนัข พันธุ์ดัลเมเชี่ยนก็เจอโรคหูหนวก สุนัข พันธุ์ดัชชุน ก็มีปัญหาโรคหมอนรองกระดูก ฯลฯ ปอมเมอเรเนียน ก็มีปัญหาเหมือนกัน โดยมี 4 โรคที่ ปอมเมอเรเนียน พึงสังวรไว้ คือ

  1. โรคลูกสะบ้าเคลื่อน โรคนี้พบได้บ่อยสุด คือ มีอาการเจ็บเข่าจนต้องยกขาไม่ลง ถ้าไม่เป็นมาก ก็รักษาด้วยการกินยา แต่ถ้าเป็นมากต้องพึ่งหมอผ่าตัด  อย่างไรก็ดี โรคนี้ป้องกันได้โดยอย่าปล่อยให้ ปอมเมอเรเนียน ของเราอ้วนเกินไป และคอยดูแลไม่ให้เขาหล่นหรือโดดลงจากที่สูง ส่วนสถานที่ที่เลี้ยงนั้นไม่ควรเป็นพื้นลื่นจำพวกกระเบื้อง พื้นหินขัด,หินอ่อน หรือแกรนิต ที่สำคัญไม่ควรปล่อยให้ ปอมเมอเรเนียน ที่มีปัญหาลูกสะบ้าขยายพันธุ์ 
  2. โรคหลอดลมตับ เป็นอีกโรคมักพบบ่อยๆ ใน ปอมเมอเรเนียน อาการที่พบ คือ ไอแห้งๆ เสียงดังมาก ซึ่งพบบ่อยเวลาที่ตื่นเต้นหรืออากาศเย็น ดังนั้น จึงอย่าปล่อยให้มันอ้วนเกินไป และพยายามอย่าให้เขาอยู่ในที่ที่อากาศร้อนและชื้นเกินไป และที่สำคัญเวลาจูงเดินเล่นควรใช้สายจูงชนิดสายรัดอก แทนสายจูงกับปลอกคอหรือโซ่คอ
  1. ขนร่วง ปัญหาโรคขนร่วงที่พยบ่อยใน ปอมเมอเรเนียน ก็คือโรค Black Skin หรือ BSD ซึ่งทำให้ผิวหนังไม่มีขนและมีจี้ดำ เกิดจากหลายสาเหตุรวมกัน เช่น โรคไทรอยด์ต่ำ,ZEMA,ไรขี้เรื้อนและเชื้อรา ซึ่งวิธีแก้ไข คือ ควรรีบพา สุนัข ที่มีปัญหาโรคผิวแห้งไปพบสัตว์แพทย์โดยเร็ว
  1. โรคหนังตาม้วนเข้า โรคนี้สามารถพบใน สุนัข ปอมเมอเรเนียน แต่ไม่พบบ่อยเหมือน สุนัข พันธุ์เชาว์-เชาว์ หรือชาร์ไป ซึ่งวิธีแก้ไขคือต้องทำการผ่าตัดโดยสัตวแพทย์

 

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *